Jura; een ruig eiland en onderdeel van de Schotse inner Hebrides.

LogoNG

Een fotoblog over een 7 daagse trektocht langs de Westkust van dit stille en fabuleuze eiland. Geen woorden, slechts beelden.

DSCF2232DSCF2235DSCF2248.JPGDSCF2240.JPGDSCF2250.JPG

DSCF2263.JPGDSCF2261.JPGDSCF2257.JPGDSCF2251.JPGDSCF2279DSCF2276.JPG

DSCF2284.JPG

DSCF2324.JPG

DSCF2287.JPGDSCF2384.JPGDSCF2392.JPGDSCF2345.JPGDSCF2383.JPGDSCF2336.JPGDSCF2518.JPGDSCF2420.JPGDSCF2492.JPGDSCF2436.JPGDSCF2413.JPGDSCF2393.JPGDSCF2398.JPGDSCF2416.JPGDSCF2483.JPGDSCF2441.JPGDSCF2467.JPGDSCF2538.JPGDSCF2521.JPG

 

Advertenties

Mijn ontmoeting met Neil Young in de Italiaanse Dolomieten

Blog en prijsvraag januari 2016
Bivacco Slataper

Het bivacco Slataper waar Neil Young over een paar uur ‘Don’t cry no tears’ speelt.

Ik weet niet meer waar ik het idee heb opgedaan. Logischerwijs ergens in de bergen. En om specifieker te zijn ergens in de Dolomieten. Of nog waarschijnlijker verscheen de fantasie ergens tijdens de voorpret voor een tocht.
Het zit zo: mijn geest probeerde twee grote liefdes samen te voegen: bergen en muziek. Na een korte selectie kwamen de Dolomieten en Neil Young in beeld. Akoestisch uiteraard, want de vrede daar op de berg kan niet wreed worden verstoord door gitaar erupties zoals op zijn albums met Crazy Horse. Nee, het moet subtiel zijn. Ik wil Neil voor mezelf bij een hutje op een magistrale plek. En dat hutje kan enkel bereikt worden na een lange, technische en inspannende tocht. Ik zou lopen en Neil zou invliegen met een helikopter. Het is teveel gevraagd om dat door een man van zijn leeftijd te laten lopen. Wat dan wel prettig zou zijn is dat hij naast zijn gitaar ook wat lekkers te eten en te drinken mee zou nemen.
Dus ik klauter in 7 uur naar het Slataper bivak, rol mijn slaapzak uit, doe de brander aan, zet een kop koffie en wacht op het geluid van een helikopter. Ruim daarvoor heb ik via een zeer moeizame route, die in het niet valt bij de tocht naar het bivak, contact weten te leggen met het managent van Neil. Neil kende tot mijn grote vreugde de Dolomieten en was verguld met het plan. Hij had echter wel bezwaar tegen het gebruik van een helikopter. Toen ik alle details van het bivak en de beslotenheid had gemaild, ging hij overstag. Het spreekt voor zich dat er toen een 20 pagina lang document moest worden ondertekend dat er op neer kwam dat ik op geen enkele wijze vooraf ruchtbaarheid mocht geven aan onze ontmoeting en dat er op geen enkele manier iets mocht worden vastgelegd. Ook geen geluidsopnames en publiciteit moest 6 maanden in het vat blijven. Op straffe van 2,25 miljoen dollar. Vreemd bedrag dacht ik. Maar goed, het ging mij om de beleving.
Dus ik zit bij het ondergaan van de zon met gespitste oren mijn koffie te drinken. Er was zojuist een stevig onweer over gegaan. Ik redeneerde zo dat dat vast de reden was dat Neil wat aan de late kant was. Hij zou voor het avondeten zorgen en voor biertjes. Nou heb ik wel wat reserve snacks mee en toen het 18 uur werd, gingen mijn gedachten steeds sterker in die richting. Het weer is inmiddels perfect en wat ook perfect is, is dat er niemand anders in het bivak is gekomen. Dat weet je natuurlijk nooit. De planning was wel zo dat we buiten de weekenden en buiten augustus zaten.
Even voor half zeven hoor ik een helikopter snel dichterbij komen. Ik had maanden hiervoor samen met zijn management uitgezocht waar de helikopter zou kunnen landen. Deze landt ruw en er springen twee jongens uit met een krat en een gitaar. Neil zit voorin en stapt uit zoals je verwacht van iemand van 69. De jongens brengen de spullen naar de hut. Ik wend mijn blik af in de orkaan aan geluid en wind. Neil draagt een dikke jas en een gewatteerde broek. Daar sta ik dan in mijn t-shirt. Toen het stof was neergedaald stonden we in een oase van stilte de helikopter na te kijken. Hij neemt de omgeving goed in zich op. Zijn eerste woorden zijn: “Heck, why don’t I stay for the night”? Verder mag ik er volgens het document niet over uitwijden. Er stond namelijk: “Apart from the welcome words, quotes are not allowed”.
Het kratje bevat veel heerlijks: koude Budweisers en warme pizza. Het moet hem gelijk van het hart dat het hem spijt dat hij te laat is en dat hij precies drie kwartier heeft. Je kan je wellicht voorstellen dat ik 5 minuten nodig had om de buikpijn die dit veroorzaakte af te laten drijven. Goed, denk ik, nadat de eerste 20 minuten voorbij waren, spelen met die gitaar. Neil dacht schijnbaar hetzelfde, want nadat hij met veel aplomb mijn dapperheid beschreef vanwege het feit dat ik hier ging slapen en hij toch maar niet, liep hij richting de gitaarkoffer. Hij speelde Danger bird, Barstool Blues, Don’t cry no tears, Old man, Down by the river, Cinnamon girl en sloot af met Everybody knows this is nowhere.
Dat ik heb gehuild spreekt voor zich. Het laatste nummer werd overigens bruut verstoord door de komst van de helikopter. Neil, zijn kratje en gitaar gingen.

Dit had afgelopen zomer kunnen gebeuren. Het kan komende zomer gebeuren! Het is echter een outdoor fantasie.

Prijsvraag:
“Wat is jouw outdoor fantasie”?
Schrijf dit in maximaal 50 woorden en win 100,- korting op een tocht met NatuurGeweldig. Criteria die voor de jury meespelen zijn: originaliteit, creativiteit en humor. De inschrijving eindigt 30 april en over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd.
http://www.natuurgeweldig.nl

Bivacco Slataper2

Hoe kwam NatuurGeweldig tot stand

Blog juli 2015

Twee onderwerpen: een verhaal en een wedstrijd.
Lees en bekijk een van de tochten die de inspiratie vormde voor NatuurGeweldig.
Onder aan de blog: raad in welk park de foto’s zijn genomen en win 100,- korting op een kampeertocht.

Een lang weekend sneeuw, zon, bergen en heel veel buiten.
In 2010 hebben we voor het eerst een lange weekend in de bergen gemaakt. Vooraf was er scepsis. Slechts drie nachten, en toch heen en weer naar de Alpen? Onze rugzak hadden we nog niet opgedaan of we wisten het zeker: dit is het dubbel en dwars waard. In 2011 is het concept verfijnd door halverwege de heenreis te overnachten in een hotel. Ook het weer kreeg een meer leidende rol. Het zou behalve de eerste avond goed weer zijn rond Glarus, onder de Walensee in Zwitserland.

Wat kwamen we onderweg tegen?



De lift bij Glarus moet je vooraf reserveren. En omdat we vroeg in het voorjaar zijn was het rustig. We hadden het idee dat de lift voor ons alleen in beweging kwam. Eenmaal boven was er tot onze verrassing sneeuw. Dat was voorspeld maar beneden was er nog niets te zien. Het is het type sneeuw dat na een dag smelt en waarop je heerlijk kan lopen.
Het voorjaar heeft naast sneeuw nog een grote kwaliteit en dat is dat alles groener is en dat de bloemen op hun best zijn. Hierboven een Europese trollius. Verder vind je overal groot bloemige en voorjaars gentianen. Op stukken is het onmogelijk om niet op de krokussen te staan.
Op deze tocht kwamen we langs een hutje dat lekkers verkocht. Bij Ferienhaus Huttenbergen hadden ze koffie met heerlijke zoetigheden.

Waar sliepen we?



Het voorjaar met haar sneeuwresten bood op deze tocht een verrassing. We waren op zoek naar een plek voor de laatste nacht. Zoals altijd zoeken we naar zon, vlak stukje en water. De eerste twee waren hier ruim voor handen. Het uitzicht op de Glarnisch (2915 meter) is verpletterend en er zijn vlakke stukjes. Maar geen bronnen of stroompjes. Wel sneeuw, die smelt en dan krijg je een stroompje. Smeltwater is niet het beste water maar door het te koken is het betrouwbaar en konden we genieten van een indrukwekkende zonsondergang.

Waar liepen we?


Achteraf hebben we onszelf overtroffen. We hadden een planning gemaakt met een op papier mooi rondje. Maar als snel op de tweede dag, toen de zon door brak en we de sneeuw achter ons lieten, besloten we het ‘extra rondje’ te doen. Helemaal om de Murtschenstock (2441 meter). Dat betekende extra kilometers en hoogte meters. Maar we voelden ons goed en de zon en de bergen gaven ons volop energie. Zo gaat dat nu altijd: er is een plan, maar dat wordt altijd bijgesteld.

Foto prijsvraag
De winnaar van de prijsvraag van de vorige blog is bekend. Het juiste antwoord was het basiskamp van de Masherbrum, Karakoram, Pakistan. Bedankt voor jullie deelname en veel succes met de volgende prijsvraag.
Langs de Ton rivier lopen we omhoog. Dit wildlife sanctuary heeft bergen die boven de 6000 meter komen. Door het klimaat blijven er, als je geluk hebt, 12 weken per jaar over om te lopen. Daarbuiten ligt het vol sneeuw of het regent. Er zijn geen hutten, de hoogte maakt het zwaar en de paden zijn soms lastig te volgen. Wat is de naam van dit park? De winnaar ontvangt 100,- korting op een kampeertocht. De prijsvraag sluit op 1 oktober.
Raadplaat

Beelden uit het voorjaar en foto prijsvaag

Friulaner Dolomieten (Italie) en Rhatikon (Zwitserland)

De eerste voorjaarstocht zit erop: een tocht in de Dolomieten langs caseras (primitieve onbemande hutjes). In dit jaargetijde betekent dat dagenlang geen mensen zien en omringd zijn door gemzen en krokussen. Daarna volgen beelden van een voorjaars kampeertocht in de Rhatikon. Als laatste is er een foto prijsvraag, waarmee je 150,- euro kan winnen te gebruiken voor een kampeer of huttentocht.

Friulaner Dolomieten
DSCF1255

DSCF0942b

DSCF1057b
DSCF1280
DSCF1033b
DSCF1082b
DSCF1250b
DSCF1041b
DSCF1320b
DSCF1159b
DSCF1294b
DSCF1324b
DSCF1137
DSCF0966b

RhatikonDSCF6476Cb

DSCF6460b

DSCF6415b

DSCF6410b

DSCF6405b

DSCF6373b

DSCF6359Bb

DSCF6316b

DSCF6295Bb

DSCF6277Bb

DSCF6275Bb

DSCF6264B

DSCF6257Bb

DSCF6245b

DSCF6231b

DSCF6218b

DSCF6198b

DSCF6178b

DSCF6174b

Foto prijsvraag133b

Waar staat de tent?
20 jaar geleden was ik voor het eerst in Azie. Het maakte diepe indruk. Degene die raadt waar de tent staat, of er het dichtst bij in de buurt komt kan een tegoedbon van 150,- winnen. Deze is te gebruiken voor een kampeer of huttentocht. De prijsvraag sluit op 15 juli 2015.
Hint: het is het basiskamp van een berg die 7821 meter hoog is.
Antwoorden: info@natuurgeweldig.nl

www.natuurgweldig.nl

Slapen bij de gieren – foto prijsvraag

LogoNG

In het centrale dal.

In het centrale dal.

Tot de dag van vandaag maak ik dia’s. Het effect van het grote scherm, het intense licht en de mooie kleuren maken een dia avond onovertrefbaar. Nu ik de verzameling van 20 jaar heb gedigitaliseerd wil ik er iets leuks mee doen. Een prijsvraag. Raad waar de tent staat en maak kans op 50% korting op een kampeertocht.

Zomer 2004 – Slapen bij de gieren.
Met de bus arriveren we in het centrale dal. Wat in het oog springt zijn de enorme velden met lissen die de hellingen bedekken. Een kleurig beeld dat je zelden ziet. Door deze velden ontstijgen we de vallei en komen boven de boomgrens. Er volgt een hoogte pad dat een rotsband volgt en uitzicht geeft op de centrale kloof. Dan wordt de route spannend. In een wand zijn ijzeren pinnen in de muur geslagen. Eerst klimmen en dan een stuk traverseren boven een afgrond. Dit is een psychologisch spel. Je weet dat het een kwestie van concentreren is. Maar de afgrond geeft je een gevoel van angst.

Boven de kloof.

Boven de kloof.

We klimmen langs een waterval en zijn blij als het terrein uitvlakt. En als we opgelucht op zoek gaan naar een plek om te slapen pakken donkere wolken samen. Bij een rivier besluiten we over te steken en zetten gehaast de tent op. In de tent zitten we droog, maar veilig? Het onweer geeft een ongekende lichtshow dwars door het tentdoek. De dreunen lijken de bodem te doen schudden. De volgende ochtend blijkt dat we, onbewust, de goede keuze hebben gemaakt om aan de overkant van de rivier te overnachten. Door de neerslag is de rivier aangezwollen en niet meer over te steken.

Uitzicht balkon.

Uitzicht balkon.

Wij lopen hoog boven diep uitgesneden canyons richting de enige hut die in dit deel van het park staat. Het is er guur, modderig en we besluiten door te lopen om een rustige plek voor de nacht te vinden. Het wordt een uitzicht balkon. Op een plek als deze voelt het als een voorrecht daar te mogen zijn. Als bonus stijgen bij het opstaan groepjes gieren op die naast ons in de wand de nacht hebben doorgebracht.

Degene die raad waar de tent staat, of er het dichts bij komt, maakt kans op de prijs van 50% korting op een kampeertocht in de Alpen. Inclusief: tochtplanning, begeleiding van verzamelpunt op dag een t/m einde trektocht op dag vier, drie kampeer overnachtingen, alle maaltijden en versnaperingen tijdens de trektocht, gebruik van kookmateriaal en lichtgewicht tent, advies over de aard van de trektocht en materiaal. Exclusief: heen- en terug reis, maaltijden op heen- en terugreis, materiaal: slaapmat, slaapzak en persoonlijke spullen, eventueel gemaakte vervoerskosten zoals een kabelbaan. Optioneel: huur van slaapzak €40, slaapmat €15. De reis valt onder de algemene voorwaarden van natuurgeweldig. De prijsvraag sluit op 15 mei 2015.
Antwoorden: info@natuurgeweldig.nl

Koud.

Rhatikon

Aangekomen bij het eerste kamp is het wennen geblazen. De tenten staan hoog. Vaak boven 1900 meter. Je hebt net een paar uur met een rugzak gewandeld en dat is onwennig geweest. Al snel gaat het onderwerp naar hoe lang de zon nog voelbaar zal zijn. Want je weet, als die onder gaat, dan daalt de temperatuur snel. Ondertussen eet en drink je en pas je je kleren en schoenen aan om het warm te houden. Eten is van groot belang om aangenaam te blijven. Negen uur, donker, en tijd om de tent in te gaan. Voor jou spannend want hoe zal dat zijn? Is de slaapzak dik genoeg? De eerste nacht is onwennig. Vreemde geluiden en als je eruit moet om te plassen word je overvallen door een sterrenhemel die je verbluft. Terug in de tent voelt het toch wel erg lekker beschut. Na ruim 10 uur liggen begint de nieuwe dag.

In de ochtend ben ik benieuwd hoe iedereen heeft geslapen. En dan leer ik vaak iets nieuws. Er zijn deelnemers in een dikke 4 seizoenen slaapzak die heerlijk en warm hebben geslapen. En er zijn deelnemers die in een soortgelijke slaapzak geen oog hebben dicht gedaan vanwege de kou. Of is het toch iets anders. Iets dat het best te omschrijven is als spannend. Je kan je kwetsbaar voelen, of geluiden van dieren schrikken je op. Zo zijn koeien heel nieuwsgierig. Of het is de optelsom van een compleet nieuwe omgeving met onbekende inspanning die de nodige indrukken achter laten. Na die eerste nacht weet iedereen hoe de volgende nacht aan te pakken. Het is een heus onderwerp van gesprek: extra kleren aan, groter/kleiner kussen bouwen, meer ventilatie in de tent openen, etc., etc.. Slapen in bergen werpt je terug op de basis behoefte om de juiste temperatuur te willen hebben en doet dat op een sterke en krachtige manier. Je kan kijken naar hoe jij daar mee om gaat en hoe jij je aan weet te passen.  En dat vind ik een van de mooie zaken van kamperen hoog in de bergen: je houd je bezig met wat je op dat moment nodig hebt.

DSCF8185

Offline: de nieuwe luxe?

Strand, Vlieland.

Offline: de nieuwe luxe?

Vorig weekend zat ik op Vlieland. Huisje in de duinen, het strand op vijf minuten lopen en met wifi. Dan is de vraag, neem ik de laptop mee? Een smartphone heb ik niet. De laptop kwam op de lijst maar is toch niet meegegaan. Vier dagen offline is toch een veel betere manier om te ontsnappen en in het nu te zijn. Op dag twee deed ik mijn mobieltje aan. En zeker, de wereld wilde iets van mij. Maar ik wilde even helemaal niets van de wereld. Ik had direct spijt dat ik hem had aangedaan. Ik hoefde gelukkig geen actie te ondernemen en de mobiel ging uit en bleef uit tot maandag op de terugweg.
Nou heb ik bij nieuwe technieken al snel een ambivalent gevoel. Zo heb ik geen gps en smartphone en tegelijkertijd gebruik ik het internet gretig. Maar het is niet wat ik het liefst doe: voor het scherm hangen. Paradoxaal genoeg schrijf ik dit blog, hangend voor dat scherm. Voor mij is er wel een verschil tussen in je eigen tijd een stukje schrijven en overal en altijd bereikbaar te zijn. Ik vraag me af of er meer mensen zijn die hun beschikbaarheid meer willen regisseren? En hoe doe je dat dan?

Voorjaarssneeuw

Voorjaarssneeuw
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Al weken houd ik het weer en de sneeuwhoogte van Zwitserland in het oog. Het was een a typische winter. Er is veel, heel veel sneeuw in het zuiden gevallen, terwijl het noorden weinig sneeuw heeft mogen ontvangen. Daar kwam een sneeuwbui overheen twee weken geleden die het noorden wel weer trof. En nu heerst er overwegend zeer warm weer. Ik doe dit om te bepalen waar wel en waar niet te lopen en de tentjes op te zetten dit voorjaar. De zon en temperatuur lijkt het te gaan winnen zodat eind april de meeste gebieden tot op zekere hoogte toegankelijk zijn. Erg nuttige hulpmiddelen om kennis te vergaren zijn webcams en een goede weersite.
Het voorjaar heeft daarmee natuurlijk iets extra’s. Lopen door sneeuw is spannend en vraagt om kennis en ervaring. Een paar graden steiler of vlakker kan het verschil maken tussen gierend van plezier naar beneden of objectief gevaarlijk met dito knikkende knieën. Een vlak sneeuwveld opgaan is eenvoudig. Maar vaak is het terrein onoverzichtelijk en is ervaring hierin van groot belang: hoe loopt de helling verder en wat is de ervaring van de groep. Voor mezelf heeft sneeuw een ongelooflijke aantrekkingskracht. Als ik privé onderweg ben, ga ik het liefst ‘skiënd’ op mijn bergschoenen ieder sneeuwveld omlaag. Dat is een echte evenwicht uitdaging: kennis van terrein en atletisch vermogen moeten hand in hand gaan. De glimlach op mijn gezicht is dan door een smak in de sneeuw niet van mijn gezicht te krijgen!!

Voorbeelden van webcams in Zwitserland:
http://www.bau-cam.ch/golzernsee/
http://nl.bergfex.com/sommer/st-antoenien/webcams/c6211/
http://www.diemtigtal.ch/index.php?page=318

Weersite Zwitserland. Doorklikken naar ‘detailed forecast’ en verder door naar ‘local forecasts’ en vul het dorp in waar je wilt gaan lopen.
http://www.meteoswiss.admin.ch/web/en.html